Versnellingsbak problemen.

Het grote ogenblik was aangebroken, de warmtewisselaar van de versnellingsbak in mijn 7 ging eindelijk vervangen worden. Ik had daarvoor al van alles geprobeerd, een nieuwe temperatuursensor in de bak laten zetten, nieuw filter en nieuwe olie maar dat hielp niets. Daarna een ander sturingsunit in de 7 gezet, hielp ook niet. Toen bleef er niet veel meer over en de specialisten krabden zich nog maar eens achter de oren zoals honden met jeuk dat plegen te doen.

Die jeuk werd voor mij een beetje heel erg ondragelijk, bij de minste of geringste filevorming was het onmogelijk om met een oververhitte versnellingsbak normaal te rijden. Loste de file op dan leek het wel een straaljager met bijbehorend brandstof verbruik. De bak weigerde om verder op te schakelen dan de 3e versnelling, ja boven de 180km/h wilde hij af en toe wel eens naar 4 toe, met de tong uit de bek om af te koelen, zoals honden dat doen. Het mankeerde er nog net aan dat ik hondenbrokjes in de bak moest gooien om het beest tevreden te houden.

Door de rijwind wilde het beestje wel afkoelen, dat ging in de zomer niet zo heel erg goed trouwens. Dan moest ik toch wel zwaar over de toegestane snelheidslimiet gaan, prettig voor de staatskassen van de diverse landen waar ik geregeld uithang maar minder leuk als het mocht gebeuren dat de bekeuring toevallig toch bij een dienstklopper terecht kwam die het met buitenlanders helemaal gehad heeft. Juist, dan valt hij vroeger of later toch wel op de mat. Er is nog steeds geen paniek over de extra bijdrage voor overmatige snelheid, tot op heden heeft één bekeuring de weg gevonden. Natuurlijk één uit Parijs, dat is tenslotte een wereldstad. Ahum. Als je er doorheen rijdt lijkt het de Bijlmer wel en daarom valt het bij mij onder de categorie ontwikkelingshulp in plaats van een bekeuring.

Hoe dan ook, ik wilde van het probleem af. Die bloedhonden van moderne struikrovers zou het leukste geweest zijn maar dat bleek te veel gevraagd, zelfs hoogwaardig Cesar doen ze het niet voor. Oh, je hebt geen hond. Dan weet je natuurlijk niet wat Cesar is. Voordat ik ooit een hond had wist ik het ook niet hoor, ik dacht dat het iets met die Romeinse keizer te maken had. Je weet wel, Julius Racekar. Of was het nou Cesar? Feit bleef dat het hondse gedrag van mijn versnellingsbak niet in Cesar uit te drukken valt, eerder in honger naar octaan van die maat van hem. Oh ja, dat noemen ze de motor geloof ik. Die twee spelen onder één hoedje en volgens mij gaan bij beide de duimpjes omhoog als ik weer eens voortijdig drank voor het stel moet gaan halen.

Op een mooie herfstdag ga ik eens bij SPBA langs, zomaar, voor de gezelligheid. Niet echt natuurlijk maar dan klinkt het wat spontaner. Vriend Fabian was bijna klaar met wat kleine dingen aan mijn auto toen ik het probleem ter sprake bracht. Fabian twijfelde geen moment en stak zijn smalle hoofd tussen de motor en de radiateur, zíjn hoofd past er wel tussen zonder zijn oren te branden, dat lukt met mijn dikke kop niet. Er komt een ongedefinieerd gemompel uit de linker wielkas, de Faab heeft iets opgemerkt wat niet zo in elkaar steekt als de fabriek het bedoeld heeft. De Faab is zoiets als de Stig maar dan technisch zal ik maar zeggen. Niemand weet wat er in zijn hoofd rondgaat en niemand weet wat het gemompel uit de wielkas betekende. Het raadsel is voor mij compleet. Nadat ik hem tussen de viscokoppeling had uitgevist met zijn oren zei ik: “en nu nog een keer zonder dat ik me in de wielkuip moet opvouwen om je te verstaan”.

“De thermostaat van de warmtewisselaar is er gewoon niet” zei de Faab. Nou, dat is duidelijk dan, kan je dat ook naar het Nederlands vertalen? Wonder boven wonder kon hij dat nog ook! Wonderlijk als het was heeft de Faab het mij duidelijk uitgelegd, niet alleen dat de helft van de onderdelen die de koeling van de versnellingsbak moeten verzorgen miste maar ook dat de koelwaterslangen op een soort van hobbybob manier aan elkaar geknoopt waren. Dat alles leidde ertoe dat de bak onvoldoende, zeg maar niet, gekoeld werd. Mooi is dat, maar de Faab was nog niet klaar, hij moest er toch nog even aan toevoegen dat je dit soort dingen kunt verwachten als je een auto van een weggelopen Kazachstaan koopt. Ja lekker Faab, wrijf het er nog maar eens in.

Helaas was dat onderdeel niet in het warenhuis van de firma Faab en Len, ook wel SPBA genoemd, op voorraad. Geen probleem, het wordt toch steeds kouder buiten dus dat kan wel even wachten. Die warmtewisselaar hadden ze wel maar de aanverwante artikelen om het geheel te laten functioneren zoals het hoort ontbraken. Stuur me maar een berichtje als je alles binnen hebt dan maken we een nieuwe afspraak. Nog geen week later was alles in huis alleen was ik nog niet van plan om naar Nederland te komen.

De feestdagen stonden voor de deur, ik heb nog geprobeerd om via het keukenraampje naar buiten te glippen maar het stel, Kerst en Oud-en-Nieuw kon ik niet tegenhouden. Dan krijg je gedoe met een maretak, de inkopen voor de feestdagen en natuurlijk geen vuurwerk. Ja je leest het goed, vuurwerk is niet te koop in Frankrijk en het nieuwe jaar sluipt stilletjes binnen. Niet met een knal zoals wij gewend zijn maar heel stiekem. Nou, daar moest natuurlijk iets aan gedaan worden maar verder dan een knallende kurk ben ik niet gekomen. Dat heb ik in de slaapkamer nog eens overgedaan en dat had ineens een heel ander, niet nader te omschrijven effect.

Na het bijkomen en uitbuiken van de feestdagen ben ik toch maar weer eens naar mijn koude stukje wad aan de Noordzee teruggekeerd. Een afspraak gemaakt met SPBA en na een paar uurtjes prettig gestoord bezig geweest te zijn was het varkentje gewassen. Of dat kreng van een hond met zijn maat nu ook tevreden zijn blijft even afwachten maar er is goede hoop!
Bedankt mannen!

Nico.